ليله فراق شهدت عليها دموع القمر




ليله فراق منمش فيها الليل وكان السهر




ليله ما كنت جنبه وفجأه راح




الليله اللى وعدنى فيها يكون افراح





ضحك عليا عشان يصبرنى






وكانت الليله دى اكبر ليله جراح


مش قادره اصدق دا اللى كان ليا




فجأه يروح من بين ايديا




بس دا قدر مكتوب عليا




فجأه وانا ماسكه ايديه




نزلت دمعه من عنيا




كانت دمعه الفراق




وقبل ما يروح بثوانى




بص عليا وباسمى نادانى




وعلى حبنا وعلى نفسى وصانى









نزلت دمعه من عنيا على دمعه خده



والدمعتين نزلوا لحد ما وصلوا قلبه



قالى سامحينى عشان مقدرتش اسعدك


بس فى الجنه صدقينى هسعدك وبوعدك



ولقيت السما بتنقط ميه


عرفت ان القمر بيبكى من حزنه واختفى ضيه



واوراق الشجر نزلت تغطيه


وانا شايفه كل دا وقلبى هيموت عليه



وفجأه


فارقت اديا ايديه



وغمضت عنيه



وانا عارفه خلاص انى مش هشوفها تانى



ورجعت وحدى فى الطريق تايهه وحيرانه




مش عارفه هروح لمين وبعده هعمل ايه وفضلت سهرانه




سهرت مع دموع القمر بتواسى حزنى




واوراق الشجر بتدفى قلبى








واه يا زمن مبتخلناش نفرح بحبنا ليه





اه يا زمن منك ليه القسوه دى عملنا فيك ايه




دا انا من بعد حبيبى ضايعه خلاص




انا من بعده مش هيفرق معايا الاحساس




انا من بعده مش عايزه اشوف الناس




هو دا الحب اللى طلعت بيه من الدنيا


والزمان استكتره عليا



وخده منى فى ثانيه